De vereniging

Column van het bestuur

september 2010

Moet dat nou, al dat bloot?

Nog zichtbaar geweest als homo, lesbo of transgender deze zomer? Je hebt heel wat kansen gehad. Er was de Roze Kermis in Tilburg, de Eurogames in Keulen, Canal Pride in Amsterdam. Deze evenementen worden omgeven door feesten en ontmoetingen dus volop de gelegenheid om duidelijk aanwezig te zijn. Die zichtbaarheid levert steevast dezelfde discussies op. Moet dat nu? Al dat bloot? Zo zijn homo’s toch niet? Het levert alleen maar vertekening op, het is op geen enkele manier representatief voor de beweging in Nederland.

Ik neem die discussie serieus. Zichtbaarheid van homo’s, lesbo’s en transgenders in de Nederlandse samenleving helpt de jongens, meisjes, mannen en vrouwen die kennis maken met hun eigen homoseksualiteit of de homoseksualiteit van anderen. Voorbeelden en rolmodellen zijn van grote betekenis. Maar hoe maak je jezelf zichtbaar in de samenleving? Ik ben voorzitter van het COC. Dat helpt, want als ik in die functie ergens wordt uitgenodigd, ben ik zichtbaar als lesbo. Zonder dat ik mijn mond heb opengedaan, gaat iedereen er vanuit dat ik lesbisch ben. In mijn werk ligt dat ingewikkelder. Ik word functioneel ingehuurd als adviseur over organisatievraagstukken. Hoe maakt mijn seksuele voorkeur daar onderdeel van uit? Dat is tot nu toe geen onderwerp van gesprek geweest met mijn klanten, behalve in de informele gesprekken.

Hoe maak je zichtbaar dat homo’s, lesbo’s en transgenders deel uitmaken van deze maatschappij buiten de Roze Kermis, Canal Pride of de Eurogames? Een voorbeeld is de uitgeverij van schoolboeken die in schoolboeken rekenvoorbeelden gebruikt waarin twee vaders of twee moeders een rol spelen. Dat leidt prompt tot een reactie van de christelijke scholen die geen gebruik meer willen maken van deze boeken. De Belgische pre formateur Elio Du Rupo maakt geen geheim van zijn homoseksualiteit en ontvangt daar regelmatig bedreigingen op. Jóhanna Sigurðardóttir is minister president van IJsland en trouwde met haar partner op de eerste dag dat het homohuwelijk in IJsland mogelijk was.

Mijn conclusie is dat zichtbaarheid belangrijk is op de momenten dat het niet over homoseksualiteit gaat. Dus ook als je bij de bakker staat, een intakegesprek hebt met een klant, voor de klas staat op een VMBO. En tegelijkertijd realiseer ik mij dat dit soort zichtbaarheid tot grote persoonlijke problemen leidt. Daar vinden de persoonlijke reacties plaats, heb je te maken met op jouw persoon gerichte afweer. In de relatieve anonimiteit van de Canal Pride, de Eurogames, de Roze Kermis is het gemakkelijk homo, lesbo, transgender te zijn, durf je dat iedere dag?

Een spannend onderwerp. Praat erover mee tijdens onze bijeenkomst op 9 oktober, op de Coming Outday. Natuurlijk gecombineerd met een lekker drankje en goed eten.

Wilma Ruis, voorzitter COC Rotterdam